In memoriam Henk Broek (1943-2026)

Op 11 april is Henk Broek overleden in Vleuten. De laatste maanden van zijn ziekte werd hij verzorgd in het Stichting Johannes Hospitum Vleuten.

Wim van de Kant van de Vierschaer heeft een prachtig in memoriam geschreven.

We nemen afscheid van een golfvriend die altijd nadrukkelijk en op een prettige manier zijn plek innam in onze golfclub, en dan voornamelijk in de Vierschaer.

Henk is op 83 jarige leeftijd overleden op 11 april 2026 in Vleuten, waar hij de laatste maanden werd verzorgd in het Stichting Johannes Hospitium Vleuten. In slechts enkele maanden tijd heeft hij de strijd tegen een sluipende ziekte moeten opgeven. Getuige de vele kaarten, brieven en bezoekjes was Henk bij iedereen populair en met zijn humor was een ontmoeting of gesprek met Henk nooit saai.

Persoonlijk ken ik Henk al een halve mensenleven als Maartensdijks dorpsgenoot met diverse gemeenschappelijke interesses en activiteiten. En zo kwam het, dat we beiden besloten om in 2005 te gaan golfen. We hebben de grondbeginselen geleerd bij de Biltsche Duinen, waar Henk al snel in de wedstrijdcommissie kwam van de plaatselijke golfclub. De hang naar wat meer uitdaging leidde Henk na een aantal jaren naar Schaerweijde, met een hele groep andere golfers in zijn kielzog. Als middenstander had Henk het voor elkaar gekregen dat daardoor het toen nog bestaande inleggeld om lid te worden aanzienlijk werd gekort. Uiteindelijk is Schaerweijde daar niet slechter van geworden want Henk heeft veel gedaan voor de club.

Henk had zijn hart verpand aan de Vierschaer. Hij sloeg vrijwel geen wedstrijd over en was altijd nadrukkelijk aanwezig. Als lid van de wedstrijdcommissie van 2014 tot 2022 heeft hij zich, naast het organiseren van de wedstrijden, bezig gehouden met het bedenken, versieren en uitreiken van de prijzen of reed hij tijdens de Vierschaer-special door de baan met de foodtruck. Zijn gezicht stond altijd in de lach-stand en achter die lach kon ook nog wel eens een scherpe opmerking schuilgaan. Hij nam geen blad voor de mond maar deed dat altijd in een sfeer van goedmoedigheid en (zelf)spot. Een gevleugelde opmerking van hem was, dat in het voorjaar bij de eerste korte broeken in de baan, er “veel dooie takken” tevoorschijn kwamen.

Ook was Henk niet te beroerd om de handen uit de mouwen te steken. Op de jaarlijkse zaagdag trad Henk op in vol ornaat, compleet met kettingzaag. De baancommissie heeft nog wel eens in de rats gezeten als Henk met die gevaarlijke zaag aan het werk was. Hij heeft dat een aantal jaren volgehouden totdat het te zwaar werd. De veiligheidsbroek en de kettingzaag heeft hij toen aan de baancommissie geschonken. De bekende vierschaerpaal kent iedereen. Deze totem stond vroeger te verpieteren in de hoek van hole 9 en Henk heeft met schep, hogedrukspuit en koperpoets de paal een nieuw leven gegeven op de plek naar hij nu nog steeds staat. Henk heeft tijdens zijn commissieperiode veel prijzen uitgereikt maar door eigen prestaties ook zelf prijzen gewonnen.

Op clubniveau werd hij in 2019 zelfs de “Winterkoning”. Op de stijf bevroren baan wist hij toen het slimste om te gaan met deze handicap, waarbij het spel een hoog knikkergehalte had. Daar had iedereen mee te kampen maar Henk deed dat het beste. Ooit won hij op de Scherpenbergh tijdens de jaarlijkse uitwedstrijd van de vierschaer, de zogenoemde aanmoedigingsprijs. Een foeilelijke, bijna manshoge beker die we speciaal voor deze “prijs” hadden bedacht, met name door Henk zelf. Hij won hem ook zelf met de verplichting dat die beker een jaar lang bij hem thuis in de vensterbank moest staan. Hij hield woord kan ik als dorpsgenoot en getuige bevestigen.

Op de maandagochtend zat Henk een een vast groepje en liepen we met z’n vieren door de baan. Concentreren was per definitie moeilijk, want de conversatie tijdens het spel leek af en toe op cabaret. Het ging om de punten tussen de tweetallen en commentaar en zelfs goedmoedige intimidatie maakte het spel er niet eenvoudiger op. Maar bovenal de lach en de humor maakte het elke keer weer tot een belevenis. Op die bewuste maandagochtend 26 januari bleek de gezondheid van Henk een geweldige dreun te hebben gehad. Hij was niet meer in staat om goed te functioneren en na onderzoek later die week bleek Henk een uitgezaaide hersentumor te hebben, naast de problemen die hij al had met zijn longen en slokdarm. Henk verhuisde naar het hospitium, waar hij niet werd vergeten en veel post en bezoek kreeg. Na een liefdevolle verzorging is hij op 11 april 2026 overleden.

We gaan Henk heel erg missen en we wensen de familie veel sterkte met het verlies.

Er is gelegenheid afscheid te nemen van Henk en de familie te condoleren op:

vrijdag 17 april van 17.30 tot 18.15 bij uitvaartcentrum Den en Rust DELA, Frans Halslaan 25 in Bilthoven.

De uitvaart zal op zaterdag 18 april in besloten kring plaatsvinden.